Manusia 1.
Minta maaf atas segalanya. Dari mula kenal sampai tahap ini. Tahap kau memang 'setel' dengan aku. Tahap kau dah boleh cakap "Mampus kau lah" dengan aku tapi kau senyap. Kau tahu nilai aku, kau tahu aku perempuan. Aku cuma nak minta maaf, aku tak patut cari kau bila aku susah, aku rasa terhutang budi. Kau cukup baik dengan aku. Aku cuma mahu jadi manusia dan beri kau layanan yang sama. Tapi.. aku tak tahu sampai macam ini. Aku tak tahu sampai aku jadi manusia bermakna bagi engkau. Ya, engkau. Aku tak percaya. Mungkin silap aku, mungkin juga silap kau. Masa kau beri aku ruang dan manusia 2 datang.
Manusia 2.
Kau cheeky. Aku masih in denial yang kau suka orang macam aku. Kau sentiasa ada. Walaupun aku tak minta, walaupun aku tak mahu kau ada. Kau mesti ada. Salah aku juga bagi kau harapan. Aku gopoh. Aku cuma ikut kehendak aku, bukan kau. Maafkan aku sebab ambil masa kau, untuk aku ceritakan kisah bodoh aku, orang bodoh yang sakiti aku. Tapi orang bodoh tu juga aku ambil semula. Aku minta maaf kau kena tahu ini semua sendiri, tanpa aku beritahu dan jelaskan. Aku minta maaf sebab biar kau memerhati dari tepi, lihat aku sebagai seorang kawan. Tipulah kau tak sakit, aku tahu kau sakit. Minta maaf, sebab aku, kau dan manusia 1 renggang. Minta maaf, you deserve the best.
Hei, manusia 1.
Aku tahu mana silap aku. Mungkin sebab aku tak beri perhatian terhadap perasaan kau pada aku. Aku cuma anggap kita kawan dari mula. Aku fikir tak mungkin kau akan suka aku. Tapi aku tetap letakkan kau sebagai manusia penting aku sebab aku selesa bercerita dengan kau. Sebab kau pendengar, kau juga penasihat yang baik bagi aku. Aku minta maaf buat kau sedih, buat kau bengang dan hilang semangat.
Aku tahu, sekarang. Ya, sekarang, kau bencikan aku.
Sebab aku cari masalah, sebab aku jilat balik apa yang aku ludah. Tak mahu aku seronok dengan orang lain tapi dalam hati aku ada dia. Sama menipu diri dan menipu orang. 2 kali jahat. Mungkin lebih. Kita duduk di dunia di mana, kalau rosak, buang lah. Tapi aku nak ubah, aku nak hidup dalam dunia ini;
"Kalau rosak, baiki lepastu guna sampai rabak." Faham maksud aku.
Kau punya ramai kawan. Tulang belakang kau, yang bantu kau berdiri di kala aku jatuhkan kau. Tak apa kalau mereka nak membenci aku sebab memang aku salah. Jujurnya, aku takut tapi aku redha, kalau ini lah apa yang mereka nampak. Mereka tak tahu, tapi tahu. Mereka dengar dan lihat sendiri apa aku dah lakukan.
Aku penjahanam.
Maafkan aku. Aku mohon.
Kau juga, deserve the best.
No comments:
Post a Comment